" مرا یاد آر "
در آن هنگام ، که می بوسد لبت راباد عطرآگین که پرتو می فشاند برسرت خورشید که تندیس بلورینت زیارتگاه باران است که می پوسد رگ دستم میان حلقه رنجیر مرا یاد آر.
+ نوشته شده در شنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۶ساعت 9:45  توسط طالع نسب |
برچسب:
نویسنده: یوسف محبی