وداع باریزعلی خواجوی

خدایت بیامرزد ای نیک مرد بباردبه قبرت ریاحین ووَرد کنم مدح تو تادمی بِغنَوی اَبَرمردِایران زمین خواجوی چوآرش اَبَرمردِ ایران تویی نمادِ شکوهِ دلیران ، تویی فداکار مردی، ازین بوم وبر که بودی توپرمهرونیکو سِیَر اگرچه توشُهره درایران شدی نمادی زخونِ نیاکان بُدی، چوتندیس پاکت عَلَم ساختند ولیکن تورا قدر ، نشناختند نکوبید کس خانه ات رابهجود شناسای قدر توراکس نبود تودرفقروعزلت چنان زیستی گمان کرده بودندتونیستی گرازفقرشبهانرفتی به خواب شدی قهرمانِ درونِ کتاب خدایت به هرحال رحمت کناد بهشت برین برتوارزنده باد